متن زیر را سه شنبه پیش نوشتم.
سلامی سبز از شمال سبز ایران تقدیم میکنم و چه زیباست در کنار دریای آسمانی رنگ، درباره  "انتخابات اخلاقی " نوشتن. 
در پست قبل انتخابات را دارای سه ضلع ، انتخاب شوندگان، برگزارکنندگان و انتخاب کنندگان، دانستیم،امروز به شرایط متصور انتخاب شونده اخلاقی میپردازیم.
در این باره خیلی چیزها میتوان گفت: نیت و انگیزه خیر برای خدمت کردن، قانونمند بودن، اثباتی عمل کردن، انتقاد از رقیب بدون هتک حرمت او، عدم عوامفریبی و برخی چیزهای دیگر که معمولا روزنامه ها و سخنرانان مینویسند و میگویند. اما این پست ، سهم خود را یک عامل دیگر یعنی "برنامه داشتن" را شرط اخلاقی بودن کاندیداها قرار میدهد.
اما مگر میشود که مثلا در انتخابات مجلس، ۲۹۰ نماینده، ۲۹۰ برنامه داشته باشند؟ که در غیر عقلی و غیر عملی بودن آن شکی نیست، پس گویا به شرطی دیگر نیاز است، آن شرط را متشکل بودن و تشکل داشتن مینامیم. چرا که استفاده از "عقل جمعی" به ما در ارائه برنامه ای منسجم و دارای پشتوانه اطمینان بیشتری میدهد، خلاصه کلام اینکه، از این منظر، انتخاب شوندگان اخلاقی کسانی اند که متشکلند، دارای برنامه واقع بینانه اند و دغدغه پیشرفت مردم وکشور را دارند. یا در عبارتی دیگر: کاندیداهای غیر اخلاقی کسانی اند که فریب کارانه برنامه های یک نفره، باندی یا محفلی را بی پشتوانه علمی و عملی برای جمع کردن رای تبلیغ میکنند.