آگوستین گفته است: اگر کسی از من بپرسد پاکدامنی چیست، میدانم که چیست. ولی اگر از من درخواست کند که آنرا تشریح کنم، دیگر نمیدانم که چیست. پاکدامنی یک حقیقت و یک راز است.
پاکی در نا آگاهی یا در نبود خواهش نیست بلکه، پاکی در خواهش بی خطا و زور، در خواهش تقسیم شده، در خواهش تعالی بخش و ستایش آفرین وجود دارد. پاکی، مهربانی خواهش، دلنشینی خواهش و بی گناهی خواهش است.
ناپاک بدی را در همه جا میبیند و از آن لذت میبرد، اما پاکدامن بدی را در هیچ جا نمی بیند، یا فقط در جایی می بیند که یافت میشود و از آن رنج میبرد.
یک عشق وجود دارد که میگیرد یا مالک میشود و این عشق نا پاک است و عشقی وجود دارد که میدهد یا در تماشا می اندیشد و این پاکدامنی است.