شدن

از تاخیر یکروزه عذر خواهم.
اما همانطور که در چند پست قبل، قول دادم، امروز منظورم را از توجه به اخلاق در جهاد، به عرض می رسانم. منظور تویی تو، کعبه و بتخانه بهانه: جهاد گران بویژه جهادگران اولیه و خالص، اخلاق دینی تعریف شده ای برای خود داشتند، ملاک کار رضای خدا، و مسیر آن تنها خدمت به مردم بود، به همین خاطر کمتر غره میرفتند، کمتر بزرگ نمایی میکردند، و شاید بتوان گفت اصلا کار به خودفریبی و دیگرفریبی نمی رسید.
ضمنا تا جایی که  ممکن باشد برای هر مورد تلاش می کنم از میان افرادی که می شناسم یک شاهد مثال بیاورم تا هم اینکه بحث عینی شود و هم الگو هایمان را در جهاد بازشناسانیم. بنظرم آقای فرهمند نمونه خوبی برای این مورد باشند.