سلام. در پست قبلی خدا حافظی ۸۷ را اداء کردم. اما نمیدانستم که حوادث بدین سرعت رقم میخورد . 

چیزها نوشته وخواهند نوشت در رفتن عزیزترین سید ایران زمین. اما من با این بی بضاعتی چه گویم.

مشهدی ها میگویند (خودم از پدر مرحومم و از مادرم بزرگوارم و از خیلی بزرگترهای دیگر این جمله را بارها و بارها شنیده ام): خدایا بزرگی به تو می نازد و بس.

اکنون ما مانده ایم و عمل خاتمی عزیز. واقعا بزرگواری از تو بر می آيد و بس. درود بر تو. سلام بر تو. عاشقانه ترين بوس هايم را نثار ذهن و ضمير پاکت ميکنم.