سلامی دوباره پس از فراغت از امور مهندس میر حسین.
نوشتن آنهم در باب اخلاق در این شرایط بی اخلاقی برخی از دولتمردان واقعا که سخت است. اما چاره چیست باید دوباره آغاز کرد.
آری جوانتر که بودم کتاب بیشتر از حالا می خواندم. از شهید مرتضی مطهری از استاد جعفر سبحانی از ...   در یک دوره ای برخی از کتب امام خمینی را میخواندم .

 یکی از این موقعیتها در جبهه برایم فراهم آمد و وقتهای خالی ام را (تا جایی که از قریب ۲۵ سال قبل یادم هست) با خواندن کتاب "عجب و ریا"  امام خمینی ره پر میکردم.  در این کتاب ۳ لغزشگاه برای انسان بر شمرده بود. اولین آن، لغزشگاهی است که ما ایرانیان به لغزش اخلاقی تعبیر میکنیم و آن گرفتار شدن در امور شهوی است. باز هم اگر درست در خاطرم مانده باشد امام خمینی از آن به عنوان لغزش جلی یاد کرده بودند. و در ادامه در دام ثروت افتادن را دومین لغزشگاه معرفی شده بود که رهایی از آن سخت تر است. در این بحث هم وسوسه های شیطانی به سراغ آدمی می آید که از اولی خطرناکتر مینماید. و سومین لغزشگاه را حب جاه میدانند. و درباره آن مفصل تر بحث میکنند. امام ره میگویند افتادن در این لغزشگاه آنقدر خفی است که حتی انسان متوجه نمی شود که دارد خود را توجیه می کند. امام خمینی خفی بودن جاه طلبی را به کشف مورچه ای در شب تاریکی تشبیه کرده اند. و آنقدر در مذمت آن مینویسند که گویی رهایی از آن دو لغزش ممکن و سهل و آسان است اما  این سومی سخت و سخت است و تا جایی که شاید نا ممکن.

در این روزها از افتادن آدمها در دام ثروت خیلی شنیدیم و بسیار مذمت کردند اما چرا هیچ کس از جاه طلبی نگفت و نمی گوید. واقعا نشانه های حب جاه چیست؟ تشخیص آن با کیست؟