این روزها با ورود به فصل زمستان، آسمان نعمات خود را از ما دریغ کرده و خست سماء باعث رواج سخنان مختلفی شده است.
از گوشه و کنار دو نوع اظهار نظر به گوش می‌رسد: عده‌ای گناه و معصیت مردمان را دلیل عدم بارش می‌دانند و عده‌ای دیگر در جواب گروه نخست می‌گویند مگر در آن سوی دنیا گناه و معصیت نیست؟! اینان اظهار می‌کنند که هرگاه آسمان ابری می‌شود، اما باران نمی‌بارد، بدانید که حاکمان ظالم بر آن سرزمین حکم می‌رانند. به تازگی چنین سخنی را از قول امام رئوف -علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع)- با سند شنیده‌ام.
با خود می‌اندیشم اکنون که طیف‌های گوناگون جامعه سعی می‌کنند از یک رویداد طبیعی، به نفع نظر و عقیده‌ی خود بهره گیرند، اگر فردا روزی آسمان اشک ریخت و برفش را فرو فرستاد، چه خواهند گفت و چه باید گفت؟