برای پاسخ به پرسش فوق، بدون هیچ  مقدمه‌ای چند نکته زیر را مورد توجه قرار می‌دهیم.

1.      گویند منطق قانون صحیح فکر کردن است، یعنی قواعد و قوانین منطقی به منزله یک مقیاس و معیارِ سنجش است به تعبیر دیگر منطق را بسان ابزاری می‌دانند از نوع قاعده و قانون که مراعات کردن و بکار بردن آن، ذهن را از خطا مصون می‌دارد. (مطهری، کلیات علوم اسلامی، منطق و فلسفه، ص22)

2.      یکی از راه‌های مصونیت از خطا قیاس است و قیاس، نوعی تفکر و سیر ذهن از معلوم به مجهول برای تبدیل آن به معلوم است. یکی از معروف‌ترین مثال‌های قیاس مثل زیر است. آهن فلز است / هر فلزی در حرارت منبسط می‌شود  / پس آهن در حرارت منبسط می‌شود. (همان، ص80)

3.      یک تعریف دیگر، منطقی بودن را در این می‌داند که آدمی دو باور متناقض نداشته باشد به تعبیر دیگر عدم تناقض در باورهایمان یعنی منطقی بودن. مثال زیر تعریف فوق را روشن می‌کند، فرض کنیم کسی، از طرفی معتقد باشد که در جهان اصول اخلاقی جهان شمول نداریم، و همو از طرف دیگر معتقد باشد که بایستی به ارزش‌های یکدیگر احترام گذاریم. این مثال می‌گوید که این دو باور متناقضند. زیرا که به نظر می‌رسد شرط احترام به ارزشهای یکدیگر داشتن اصول مشترک است. (گنسلر، درآمدی جدید به فلسفه اخلاق، ص 164)

4.      مگر نه اینکه: امام خمینی انسان است  / و هر انسانی جایز‌الخطاست  / پس امام خمینی جایز‌الخطاست. و مگر این قاعده برای همه انسان‌های غیر معصوم مصداق ندارد؟ که اگر دارد پس چرا وقتی کس یا کسانی خطایی از ایشان را گوشزد می‌کنند و به دنبال توجه و توجیه آن برمی‌آیند، زمین را به آسمان می‌دوزیم و حنجره از خودمان و از قایل به این عقیده ، پاره می‌کنیم . مگر حرف منطقی زدن، زدن و بستن و کشتن دارد؟

5.      بر اساس قاعده دیگر چطور می‌شود از طرفی قایل به عدم عصمت افراد باشیم و از طرفی سوال و انتقاد و مطالبه پاسخگویی را، برابر با توهین به مقدسات قلمداد کنیم. مگر نه اینکه غیر معصوم، مقدس نیست.

6.      راقم این سطور (بی تعصب به درست دانستن یا ندانستن این مطلب از سوی خواننده محترم) بی‌توجهی امام خمینی در ضرورت کنترل جمعیت و فرمان به بچه‌دار شدنِ ایرانیان را یک خطا دانسته یا در بحث انتخابات گذشته، اعلام صحت انتخابات توسط مقام رهبری، پیش از بررسی‌های مصرح در قانون را نیز خطای ایشان می‌شمرد.

۷.      فقط یک نکته می‌ماند و آن اینکه هیچ کس مجاز نیست که تهمت و توهین و بی‌ادبی کند چه مردمی که مخالف و منتقدند چه حکومت‌گران. تهمت و توهین و بی‌ادبی شایسته انسان و انسانیت نیست. اگر با رئیس جمهور یا رهبری مخالفیم یا بر ایشان انتقاد داریم و یا اگر ایشان با بخشی از مردمشان مخالفند و از ایشان انتقاد دارند هیچ طرف نبایستی به تهمت و توهین و بی‌ادبی روی آورند.