جهاد، جایی که همیشه به تکریم بلندش کردهاند
این روزها غمگنانه در راهروهای این نهاد انقلابی، همان که رهبری محترم انقلاب، آنرا همیشه به تکریم، والایش و بلندش خواندهاند، چیزهایی شنیده میشود. یقیناً تا کنون دوستان جهاد از جناب آقای خامنهای (ببخشید که به حس مشهدی بودن خودمانی مینویسم) این تعابیر بلند را شنیدهاند که جهاد در اساس یک نهاد معنوی، فرهنگی و اخلاقی است. و یا در جایی دیگر فرمودهاند که این نهاد روزی نهالی بود که امروز به درختی تنومند بدل شده است.
عرضم این است و لابد تصدیق میکنید که مخاطب این تعابیر بلند، نه آجرها و ساختمانها، و نه امکانات و تجهیزات جهاد است بلکه طبیعیترین تفسیر و همدلانهترین نگاه به این جملات یعنی آدمهای جهاد و بالاتر از آن فرهنگ جهاد اساساً معنوی و اخلاقی است.
دوستان عزیز، و ای آنانی که سنتان به اندازهای است که نویسنده این سطور را وامیدارد عاشقانه بگوید ای فرزندان عزیز، اگر فرمایش این است که جهاد روزی نهالی بیش نبود و امروز به درختی تنومند تبدیل شده است، پس لابد که این نهال و نهالستان را آبیارانی بوده باشد. ای عزیزان، این کمترین، نه باغبان، که همیشه در طول ۲۹/۵ سال گذشته، کارگری بوده است حداکثر به حکم یک آبیار. با این کمترین همراه شوید و پاسدار این نگاه خوب، مثبت و مفید باشیم. قدر بدانیم این سرمایه را.
مواظب باشیم که خدای ناکرده کاری نکنیم و اجازه ندهیم که کاری بشود که خدشه به این نهاد وارد آید. غمها و خون دلهایی خورده شده، ایمانها و باورهایی خالص وجود داشته، سختکوشیها و مرارتهایی کشیده شده تا جهاد به اینجا رسیده.این جمعبندی کلی از جهاد، این درخت تنومند را باغبانانی چیره دست و همدل نیاز است. این نهاد معنوی را همراهانی طلب میکند، که البته امروز در جهاد خوشبختانه تعدادشان کم نیست و اینانند که دل این پیرمرد و کمترین جهاد را محکم میکند. و مطمئنم که این همدلیها و همزبانیها در گوشه گوشه جهاد همچون نهرهایی بههم پیوسته کمک خواهد کرد تا از این نهاد حراست کنیم. روز به روز به خوبیهایش، فضیلتی بیفزاییم و کم و کاستیهایش را رفع کنیم.