۱. گفته آمد دين، زبان، رنگ و نژاد دایره های کوچکتری را نسبت به اخلاق تشکیل میدهند.   ۲. اگر بفرمائید برتری کمی ملاک جالبی نیست، عرض میکنم اخلاق بدلیل همین گستره اش تنها "متر"ی است که احکم الحاکمین بصورت برابر برای همه مخلوقاتش میتواند بکار برد.   ۳. حقیقت اخلاق -بجز امتیاز کمیتش- یک مقوله کیفی است تا جایی که پیامبر ما و بسیاری دیگر از پیامبران و رهبران رسالت خود را اخلاق دانسته اند.   ۴. او ـ خدا ـ رحمان و رحیم است که ظریفی به "مهر گسترده و مهربان" ترجمه کرده است، حال، آیا ممکن است آن مهر گسترده و مهربان بنده ای را که اصول انسانی را رعایت کرده، حتی بی هیچ عقیده و آئینی دینی، جزء رستگاران قرار ندهد؟ نباد این چنین.

نکته پایانی:این نکته بدیهی را اذعان میدارم که: دین هم پشتوانه ی بسیار خوبی است، هم ضمانت دهنده اطمینان بخش برای اخلاق مداری. لذا همه صاحبان ادیان اگر باور مند به عقایدشان، پایبند به احکام شان و رعایت کننده اخلاق باشند جزء رستگارانند بی شک.