شدن

از یک نگاه، هر چه و هر گونه بخواهیم بشویم، هزینه ای در پی دارد. مثلا آن که میخواهد پولدار شود چه مرارت ها که باید بکشد،فکر وتامل کند، این در و آن در بزند، بی خوابی ها و استرس هاو.... تا شاید یک روز پولدار شود. و آن که میخواهد روشنفکر شود چه وقت ها که باید برای مطالعه بگذراند و چه ایده ها و چه اندیشه های نو و کهنه ای را که باید تحقیق و تامل و مقایسه کند،و چه دغدغه هائی که وجودش ،او را به آنها فرا میخواند،و چه رنج ها و مرارت هایی که تحمل میکند و .... تا شاید یک روز بتواند نظری را ارائه کند. و آن که میخواهد فوتبالیست، دانشجو، و .... شود. چه ها که نباید از سر بگذراند.
اما گمانم این است که اگر کسی بخواهد اخلاقی شود، فرقی با شدن های دیگر میکند، چرا که آنها که میخواهند فیلسوف، استاد و .... شوند ، بالاخره یک چیزی میشوند و به یک جایی میرسند،یعنی که هزینه ای میدهند و ما به ازاء یی دریافت میکنند.  فقط "اخلاقی شدن" اما، تنها " شدنی" است که ما به ازاءیی ندارد الا "هزینه دادن" و "هزینه کردن".