از این پس مطالب اخلاقی را براساس فضیلتهای بحث شده در کتاب «رساله ای کوچک در باب فضیلتهای بزرگ» نوشته آندره کنت - اسپونول، ترجمه مرتضی کلانتریان، نشر آگه 1384 تقدیم می کنم.
ادب را سرچشمه فضیلتها می دانند اما همین طور فقیرترین، تصنعی‌ترین و بحث انگیزترین فضیلتها نام نهاده اند، چرا؟ بخاطر پتانسیل گول زنندگی ادب است، زیرا یک انسان بی فضیلت، خائن و یا جانی می تواند با ادبش ما راگمراه کند.
اما واقعیت این است که انسانها مدت زمان زیادی نقش صاحبان فضیلت را بازی می کنند، ولی رفته رفته رفتار خود را رها کرده و خود را به آن صفت نزدیک می‌نمایند،به همین خاطر ادب مقدم براخلاق است، کانت می گوید: ادب خودنمایی تهذیب کننده است، نیز می‌گوید:گرایش اخلاقی از اعمالی ناشی می‌شوند که با آنها شبیه‌ترند. ارسطو نیز می‌گوید: ادب تظاهر فضیلت است که از آن، فضیلت‌ها ناشی می‌شوند.
ادب، اخلاق نیست، ولی با این وجود، هیچ هم نیست، پس بیاییم با " ادب " شدن را به تمرین گذرایم. همین آره بله گفتن ها را ،خواهش می کنم ،سپاسگزارم،بفرمائید،و...