رئیس یک نهاد، وزارتخانه، یا حتی رئیس جمهوری را در نظر بگیرید که اهل وفای به عهد نیست.بنظر میرسد هر صاحب منصبی به نوبه خود عهدی -ولو نا نوشته- دارد تا عدالت را، آزادی را، و هزار و یک مورد کوچک و بزرگ ِ مورد توافق یا مورد انتظار آن نهاد یا وزارتخانه یا مردم کشورش را برآورده سازد. اما، او اگر اهل وفاداری نباشد، میتواند بسیاری از چیزها را تغییر دهد یا ماهیت آن را عوض نماید. شما تصور فرمایید که در این صورت آیا سنگ روی سنگ بند میشود؟

بنظر میرسد انسانهای فراموشکار، عصیانگر و ماکیاولیست اهل وفاداری نیستند، یا آنانی که فرصت طلبانه به اقتضاء دوران، حاضرند عهد خود را به گذشته نادیده بگیرند.