شدن

این روزها که با دنبال کردن سریال حلقه سبز با مسئله روح درگیر شده ام، پست الگوهای اخلاقی خود را با فردی آغاز می کنم که روح خود را در زمان حیاتش در مقابل خود رویت کرده است.

به آن کسی که از زمان آشنایی با او، خمیده دیدمش، به جسم نازنینش و به روح پاکش سلام و درود میفرستم. بارها خدمتش رسیدم، هر دفعه به قصد بوسه بر دستهایش، خم میشدم، اما او با فرود آوردن دستهایش مرا ناکام میگذاشت، یکبار با جناب حجت الاسلام حسینی به منزلشان رفتیم... به هنگام خروج از اتاق، دیدم به سرعت از ما جلوتر بیرون رفت، میرزا جواد آقای تهرانی، با آن قامت خمیده، خمتر شد و کفشهای ما را جلوی پایمان جفت کرد. اکنون که دیگر توان ادامه دادن ندارم، فقط یکبار دیگر در برابر روح مطهرش، تعظیم میکنم و از او طلب دستگیری دارم.