دوراندیشی را شرط فضیلت دانسته اند و ارسطو دوراندیشی را یک فضیلت عقلانی میداند.

دور اندیشی گرایشی است که اجازه میدهد به نحوی درست در مورد آنچه برای انسان خوب یا بد است تامل شود، و در نتیجه، آنطور که شایسته است، اقدام شود. دوراندیشی آن چیزی است که عمل را از هوس جدا میکند و قهرمان را از ماجراجو.

بخاطر دوراندیشی است که ما به محیط زیست اهمیت میدهیم و به همین دلیل است که محیط زیست به اخلاق مربوط میشود.