شدن

ورودم به جهاد دانشگاهی از چند جهت جالب است و یکی از آن جهات آشنایی ام با آقایان علم الهداء، مصطفوی، کشوری، غلامی نژاد و باقری است.

پر واضح است که این آقایان - که اکنون همگی شان عضو هیات علمی دانشگاه و جهادند - دارای خصلتهای متفاوتی باشند، که اگر بخواهم برای هر یک فقط یک صفت را برگزینم خواهم گفت: اولی با اشتیاق، خیر خواه همه است، دومی را درونگرایی آرام نام می نهم، سومی را فردی بی ریا و خلقی یافته ام و چهارمی را دموکرات منش میدانم، اما پنجمی را به تدبیر می شناسم.

حال اگر بخواهم خوی مشترک هر پنج نفرشان را بازگو کنم، خواهم گفت: صفت مشترک ایشان را دلسوزی و صبوری میدانم  و شاید این صفت همه هم نسلان ایشان است. و من چقدر خوشبخت بوده ام - هستم- که توفیق آشنایی و ارتباط با این نسل را یافته ام.