شدن

هم اتاقی ام سوال فرمودند چقدر آقای دکتر شهیدی را می شناسی ؟ با یک خاطره پاسخ ایشان رادادم.

سال ۷۴یا ۷۵ به همراه ۳همکار دیگر در مهمانسرای دانشگاه فردوسی به دیدن مرحوم جناب استاد دکتر سید جعفر شهیدی رفتیم .هر کسی نکته ای رامطرح کرد و من نیز عرض کردم :حضرت استاد ، برداشتم این است که وضع اخلاقی جامعه ما مطلوب نیست، شما چه نظری دارید وچه راه کاری را توصیه می فرمایید؟

ایشان آهی کشیدند و فرمودند : آری چنین است و مواردی را هم از بداخلاقی ها مثال زدند و در انتها فرمودند : بنظرم شناخت ومعرفی شخصیتها والگوهای اخلاقی به جامعه بهترین کار است،  نیز ادامه دادند که اگر جوانان ما بخواهند الگویی داشته باشند واقعاً ما برای آنان چه کرده ایم ؟ مثلاً همین تلویزیون بجای این همه برنامه های ... اگر در این زمینه فعالیت کند ، آنوقت خواهید دید که چه تاثیر مفیدی در جامعه خواهد گذاشت . بلافاصله عرض کردم ، استاد ممکن است خواهش کنم تا حضرتعالی مطالبی را بنویسید و ما در انتشارات جهاد مشهد به چاپ رسانیم ؟ وبعد از اینکه از معذوریتهای خود فرمودند ، عرض کردم پس اجازه می دهید که این کار با راهنمایی شما ساماندهی شود ؟ فرمودند : در خدمتم. روح بلندش شاد باد.