حتما شنیده اید که میگویند " عدالت یعنی هر چیزی را بر جای خود قرار دادن " .

مرتضی کلانتریان در ترجمه کتاب فضیلتهای بزرگ آورده است: عدالت در برگیرنده همه فضیلتهاست، عدالت فضیلتی مثل سایر فضیلتها نیست، عدالت افق همه فضیلتها و قانون همزیستی آنهاست. در عالم فردی عدالت معنای خود را باز نمی نماید، بلکه روابط ما با دیگری را تنظیم میکند، در حالت تنهایی عدالت بی موضوع، بی مناسبت و بی محتوا خواهد بود.

به همین خاطر، احتمالا عنوان "عدالت در عرصه اجتماع" که در روزهای آینده تقدیم خواهم کرد نه در یک پست که پست هایی را به خود اختصاص خواهد داد. ببینیم چه میشود.