نوع دوم عدالت توزیعی، مزیت گروانه است. یعنی که معامله کردن با مردم مطابق استحقاقها و امتیازهای آنها. نیز در این نوع عدالت، توزیع منفعت یا خیر ممکن است بر حسب فضیلتها انجام شود. یعنی کسی که فضیلت مندتر است، خیر و سعادت بیشتری نصیبش شود یا مثلا کسی که تواناتر است یا از هوش بیشتر یا خون و رنگ و طبقه اجتماعی خاص یا ثروت بیشتر برخوردار است او در دریافت منفعت پیشتر باشد.

اما بنظر میرسد برخی از این ملاک ها درباره مزیت، آشکارا غیر اخلاقی و حتی ناعادلانه است، مانند خون، رنگ، هوش، جنسیت، طبقه اجتماعی یا ثروت حتی مبنا دانستن هر نوع فضیلتی برای توزیع خیر و منفعت یا سعادت، زمانی موجه است که همه افراد از موقعیت یکسانی جهت دستیابی به فضایل ممکن، برخوردار باشند.به همین علت، این نوع از عدالت هم بی شبهه نیست.